Επικοινωνία Χρήσιμες Συνδέσεις  
Είσοδος Μέλους  
 
  ΔΙΑΜΟΝΗ  
  ΦΑΓΗΤΟ / ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ  
  ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΙΣ / ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ  
  ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ  
  ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ  
ΑΡΧΙΚΗ   Αξιοθέατα / Προορισμοί   Αμβρακικός Κόλπος
Αμβρακικός Κόλπος
 
πατήστε για μεγέθυνση
ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΦΛΑΜΙΝΓΚΟΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΦΛΑΜΙΝΓΚΟΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΒΑΡΚΕΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΒΑΡΚΕΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΨΑΡΟΒΑΡΚΕΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΔΙΧΤΥΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΨΑΡΑΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΦΑΡΟΣ ΚΟΠΡΑΙΝΑΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΦΑΡΟΣ ΚΟΠΡΑΙΝΑΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΚΟΡΜΟΡΑΝΟΙ
πατήστε για μεγέθυνση
ΚΟΡΩΝΗΣΙΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΚΟΡΩΝΗΣΙΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΛΕΥΚΟΤΣΙΚΝΙΑΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΛΕΥΚΟΤΣΙΚΝΙΑΔΕΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΛΕΥΚΟΤΣΙΚΝΙΑΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΝΕΡΟΒΟΥΒΑΛΟΙ
πατήστε για μεγέθυνση
ΦΑΡΟΣ ΚΟΠΡΑΙΝΑΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΚΟΡΩΝΗΣΙΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΚΟΠΡΑΙΝΑ ΠΑΛΑΙΟ ΤΕΛΩΝΕΙΟ
πατήστε για μεγέθυνση
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΟΡΩΝΗΣΙΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ
πατήστε για μεγέθυνση
ΠΕΛΕΚΑΝΟΙ
πατήστε για μεγέθυνση
ΠΕΛΕΚΑΝΟΙ
πατήστε για μεγέθυνση
ΠΕΛΕΚΑΝΟΙ
πατήστε για μεγέθυνση
ΠΟΥΛΙΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΨΑΡΑΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΨΑΡΟΚΑΛΥΒΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΡΟΔΙΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΒΑΡΚΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΧΑΛΚΟΚΟΤΑ
πατήστε για μεγέθυνση
ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ
πατήστε για μεγέθυνση
ΠΟΥΛΙΑ

Κοιτάζοντας στο χάρτη δεν µπορεί παρά να τον ξεχωρίσεις. Εκεί στα δυτικά της Ελλάδας, µια τεράστια αγκαλιά της στεριάς γύρω από τη θάλασσα. Εκεί στη συντροφιά του γαλαζοπράσινου Ιονίου. Μπορεί και να ενδιαφερθείς να µάθεις το όνοµά του: Αµβρακικός. Αν δεν τον επισκεφθείς όµως δεν θα καταφέρεις ποτέ να βιώσεις τη µαγεία που κρύβει µέσα του, τον πλούτο ενός µοναδικού οικοσυστήµατος και των φιλόξενων ανθρώπων που τον κατοικούν και ζουν από αυτόν.
 
Ο Αµβρακικός κόλπος, µε τη σηµερινή του µορφή, γεννήθηκε περίπου 10.000 χρόνια πριν, όταν τα νερά του Ιονίου, που βαθµιαία ανυψώνονταν πέρασαν µέσα στο κοίλωµα που είχε ήδη δηµιουργηθεί εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια νωρίτερα. Αποτελεί λοιπόν ουσιαστικά µια κλειστή εσωτερική θάλασσα που επικοινωνεί µε το Ιόνιο πέλαγος µέσω ενός στενού διαύλου στο Άκτιο. Η ποικιλοµορφία των βιότοπων που απαντώνται στον Αµβρακικό διαµορφώνεται από τα δύο ποτάµια, τον Λούρο και τον Άραχθο που εκβάλλουν σ’ αυτόν. Μεγάλες και µικρές λιµνοθάλασσες, λουρονησίδες που τις χωρίζουν από τη θάλασσα, παραποτάµιες ζώνες, υγρά λιβάδια, συνθέτουν ένα ποικιλόµορφο µωσαϊκό ιδιαίτερα ελκυστικό στα µάτια του επισκέπτη. Λόγω ακριβώς αυτής της οικολογικής του αξίας ο κόλπος περιλήφθηκε στους 11 ελληνικούς υγροτόπους διεθνούς σηµασίας που προστατεύονται από τη Σύµβαση Ramsar, ενώ, σύµφωνα µε Κοινοτική Οδηγία, έχει επιλεγεί ως Τόπος Κοινοτικής Σηµασίας, σύµφωνα µε το οικολογικό δίκτυο Natura 2000.
 
Ο Αµβρακικός, είναι ο παράδεισος των πουλιών. 294 είδη έχουν καταγραφεί, µε συνολικό πληθυσµό περίπου 100.000. Από αυτά τα 101 είδη είναι σπάνια ή απειλούµενα. Αντιλαµβανόµαστε λοιπόν τι µαγικές στιγµές µπορεί να προσφέρει στον επισκέπτη αυτός ο πανέµορφος τόπος, όταν του δίνει την ευκαιρία να απολαύσει το πέταγµα  τόσων και τόσο καταπληκτικών πουλιών που δύσκολα θα µπορέσει να τα δει αλλού.
 
Ξεχωριστή θέση στο βασίλειο των πουλιών κατέχει ο αργυροπελεκάνος, ο µοναδικός πελεκάνος που απαντάται όλο το χρόνο στον Αµβρακικό και φωλιάζει σε νησίδες µέσα στις λιµνοθάλασσες Τσουκαλιό και Λογαρού. Πανάρχαιο είδος και δυστυχώς απειλούµενο, είναι ο πιο µεγαλόσωµος από τους πελεκάνους που επιβιώνουν σήµερα στον πλανήτη µας. Το άνοιγµα των φτερών του φτάνει τα 3,2 µέτρα! Η διάσηµη σιλουέτα του είναι εύκολα αναγνωρίσιµη, µε το λευκό χρώµα και την κιτρινωπή ή πορτοκαλιά – κόκκινη «σακούλα» κάτω από το µακρύ του κιτρινόµαυρο ράµφος.
 
Θα τους απολαύσετε να χορεύουν στην επιφάνεια του νερού, και να συµβιώνουν αρµονικά µε τις αλκυόνες, τους κορµοράνους, τους ήταυρους µε την περίεργη φωνή, τους γλάρους που ψαρεύουν εφορµώντας στα κύµατα, τους ασηµόγλαρους, τους βουβόκυκνους, τις φαλαρίδες και τους τσικνιάδες όλων των ειδών (λευκοτσικνιάδες µε µαύρο ράµφος και διχαλωτό λοφίο, σταχτοτσικνιάδες µε το γκριζωπό χρώµα, κρυπτοτσικνιάδες, αργυροτσικνιάδες), αλλά και τις πάπιες, τις βαλτόπαπιες, τις νερόκοτες, τις νανοβουτήχτρες, τις χουλιαροµύτες, τα φοινικόπτερα ή φλαµίνγκο,-τα πανέµορφα αυτά πουλιά που σου δίνουν την αίσθηση ότι δεν είσαι στην Ελλάδα µα σε κάποια εξωτική ακτή- τους  ψαραετούς, τους στρειδοφάγους, τις γερακίνες, και τους φιδαετούς.
 
Μεγάλα ψάρια και µικρά υπάρχουν σε µεγαλύτερες και µικρότερες ποσότητες στα ήρεµα και ζεστά νερά του κόλπου, χαρίζοντας τροφή και επιβίωση σε ανθρώπους, που αιώνες τώρα ζουν από το ψάρεµα.
 
Έχουν επίσης καταγραφεί 33 είδη ψαριών, εκ των οποίων τα 15 αλιεύονται. Κέφαλοι, από τα πιο φηµισµένα ψάρια του Αµβρακικού, σαρδέλες, που κάνουν καλό στην υγεία, κουτσοµούρες, γλώσσες, τσιπούρες, λαβράκια, γοβιοί, χέλια, ανεκτίµητος µεζές για καλοφαγάδες, σπάροι, σαργοί, γόπες, κυπρίνοι, αλλά και γαρίδες, από τις πιο νόστιµες που έχει γευθεί άνθρωπος, καλαµάρια, καραβίδες, σουπιές, µύδια, στρείδια, αχιβάδες, πίνες, όλα µαζί, ψάρια, οστρακοειδή και µαλάκια, κάνουν το οικοσύστηµα του Αµβρακικού ένα από τα πλουσιότερα και πιο ενδιαφέροντα στον ελληνικό, και όχι µόνο, χώρο.
 
Ιδιαίτερη θέση κατέχουν στα ζεστά νερά του Αµβρακικού τα όµορφα δελφίνια ή ρινοδέλφινα όπως είναι γνωστά στην περιοχή, που µε τα παιχνιδίσµατά τους συντροφεύουν τους ψαράδες, σχίζοντας όλο χάρη τα γαλήνια νερά και προσφέροντας στα µάτια όλων εικόνες µαγικές και ειδυλλιακές, ιδιαίτερα στη διάρκεια του δειλινού που ο ορίζοντας βάφεται από τα πορφυρά χρώµατα του ήλιου που χάνεται στα βάθη του.
 
Οι νεροβούβαλοι, που ξαναµπήκαν στο σκηνικό του κόλπου στις αρχές του αιώνα µας, µέσα στον υγρότοπο της Ροδιάς δίνουν τη χαρακτηριστικότερη πινελιά σε έναν πίνακα εξαίσιου κάλλους.
 
Οι χελώνες που κολυµπούν νωχελικά αλλά σταθερά, χαρίζουν την αίσθηση της αιωνιότητας σε ένα τοπίο που ποτέ δεν µένει ακίνητο και στατικό.
 
Μέσα στους υγροτόπους, όλα παίρνουν µια διαφορετική, µαγική µορφή. Λέξεις που ακούγονταν παράξενες ή ανοίκειες αλλάζουν σε εικόνες εξαίσιες που  γοητεύουν το µάτι και γαληνεύουν το πνεύµα και την ψυχή.
 
Οι βάλτοι που διακρίνονται σε αλµυρόβαλτους και γλυκόβαλτους αποκτούν εδώ µιαν άλλη σηµασία, καθώς αποτελούν πηγή ζωής για εκατοντάδες είδη ζώων και φυτών. Οι πρώτοι, µε κύριο γνώρισµα τα υφάλµυρα νερά, φιλοξενούν µια πλούσια ορνιθοπανίδα και ιδιόµορφα ζωικά είδη, όπως βίδρες, ήταυρους, βατράχους, νεροχελώνες, χαλκόκοτες και γειτονεύουν µε τις λιµνοθάλασσες ή τις ακτές του κόλπου, πίσω από τη λιµνοθάλασσα του Άγριλου και στην παράκτια περιοχή µεταξύ των ποταµών Άραχθου και Βωβού.
 
Οι αλµυρόβαλτοι καλύπτονται από αρµυρίκια, στα οποία φωλιάζουν σπάνια είδη πτηνών και όπου βόσκουν αγελάδες ελεύθερης βοσκής.
 
Γλυκόβαλτοι βρίσκονται στο Ψαθοτόπι, στο νότιο µέρος της Βίγλας, στην ανατολική πλευρά από το Δέλτα  του Λούρου.
 
Ο µεγαλύτερος βαλτότοπος της Ελλάδας, και ένας από τους µεγαλύτερους της Ευρώπης, βρίσκεται στη λιµνοθάλασσα της Ροδιάς. Έχει έκταση 30.000 στρέµµατα και καλύπτεται από έναν απέραντο καλαµιώνα. Κοντά στους βαλτότοπους και τις λιµνοθάλασσες εκτείνονται αλίπεδες περιοχές καλυµµένες µε αρµυρίκια, αρµυρήθρες και βούρλα.
 
Η περιοχή προσφέρεται για µοναχικούς περιπάτους, συντροφικές βόλτες, αναπολήσεις και ροµαντικά ηλιοβασιλέµατα. Χαµηλά βουνά (Προφήτης Ηλίας, Σαλαώρα, Κορωνησία, Μαυροβούνι), µπαλκόνια για καλύτερο αγνάντεµα, περιβάλλουν τα γαλάζια νερά και προσφέρονται για επίσκεψη και εξερευνήσεις. Λοφοπλαγιές, στην περιφέρεια του κόλπου, σκεπασµένες από δρυοδάση και αποµεινάρια παραποτάµιων δασών, συµπληρώνουν, µαζί µε τα βοσκοτόπια και τις διάφορες καλλιέργειες, το υπέροχο µωσαϊκό των διαφορετικών τοπίων και εικόνων.
 
Στον Αµβρακικό περιλαµβάνονται 20 τουλάχιστον ακέραιες λιµνοθάλασσες, όσες σε κανένα άλλο µέρος της Ελλάδας. Οι λιµνοθάλασσες είναι ρηχές λιµναίες εκτάσεις ακριβώς δίπλα στη θάλασσα, από την οποία χωρίζονται µε µία λουρονησίδα, µια µακρόστενη δηλαδή λουρίδα γης. Δηµιουργούνται από τη δράση των ποταµών και των κυµάτων, που για πολλά χρόνια συσσωρεύουν λάσπη, άµµο και κοχύλια σε µια αβαθή ακτή. Όλα αυτά τα φερτά υλικά σχηµατίζουν σιγά-σιγά µια λωρίδα στεριάς η οποία κάποια στιγµή αποµονώνει ένα κοµµάτι θάλασσας και το µετατρέπει σε λιµνοθάλασσα. Οι µεγαλύτερες και πιο εντυπωσιακές λιµνοθάλασσες βρίσκονται στο βόρειο µέρος του κόλπου, που υπάγεται στο νοµό Άρτας. Οι λιµνοθάλασσες της Ροδιάς, του Λογαρού και το Τσουκαλιό είναι οι πιο γνωστές.
 
Ξεκινώντας την περιήγησή µας από τα δυτικά προς τα ανατολικά, βρίσκουµε τον οικισµό της Στρογγυλής, χωµένο σχεδόν µέσα στη λιµνοθάλασσα και στο βάλτο της Ροδιάς. Επικοινωνεί µε το χωριό Βίγλα µέσω ενός αµαξιτού χωρίς άσφαλτο δρόµου, - που όµως οι εικόνες που σας χαρίζει σας αποζηµιώνουν για τη µικρή ταλαιπωρία που σας υποβάλλει- είναι όµως προσιτός και µε ασφάλτινο δρόµο από τον Άγιο Σπυρίδωνα. Πριν µερικές δεκαετίες η περιοχή πληµµύριζε από τα νερά του βάλτου και οι κάτοικοι µετέβαιναν από τον ένα µαχαλά στον άλλο µε βάρκες.
 
Στο µέσον της διαδροµής από Βίγλα προς Στρογγυλή, στέκει ο βυζαντινός ναός της Παναγίας της Ροδιάς, «Ρόδον το Αµάραντον». Ο βυζαντινός ναός της Παναγίας της Ροδιάς ιδρύθηκε στα µέσα του 10ου αιώνα µ.Χ. Βρίσκεται σε ένα ειδυλλιακό τοπίο στις όχθες της οµώνυµης λιµνοθάλασσας. Ο ναός τιµάται στην Κοίµηση της Θεοτόκου και ονοµάστηκε έτσι, από την οµώνυµη εικόνα της Παναγίας που υπήρχε στον προηγούµενο βυζαντινό ναό του µοναστηριού. Το µοναστήρι πρωτοστάτησε στον αγώνα κατά των Τούρκων, γι’ αυτό και δέχτηκε πολλές και βάρβαρες επιδροµές, ώσπου, στα χρόνια της επανάστασης, καταστράφηκε ολοσχερώς. Ο ναός έµεινε ερειπωµένος ως τα 1860, οπότε στη θέση του κτίστηκε η σηµερινή εκκλησία Βορειότερα σώζονται τα ερείπια ρωµαϊκής έπαυλης µε λουτρά, λιθόκτιστο γεφύρι, ελαιοτριβεία κ.τ.λ.
 
Στη Στρογγυλή λειτουργεί το Κέντρο Υγροτόπων Ροδιάς, που είναι το µοναδικό οικοτουριστικό κέντρο σε ολόκληρη την Ήπειρο που διοργανώνει περιηγήσεις µε πλωτά µέσα στους υγροτόπους του Αµβρακικού, τόσο σε οργανωµένες οµάδες επισκεπτών (γκρουπ), όσο και σε µεµονωµένους επισκέπτες ολόκληρο το χρόνο για να ανακαλύψετε µόνοι σας µέσα από ειδυλλιακή και ταυτόχρονα εκπαιδευτικού χαρακτήρα διαδροµή, µερικά από τα µυστικά που ο Αµβρακικός κρύβει στους κόλπους του. Νησίδες, καλαµιώνες, ψαρότοποι, χιλιάδες πουλιά είναι ένα µέρος του κέρδους από αυτό το ταξίδι. Σε µια πρωτότυπη ψαροκαλύβα, στηριγµένη πάνω σε κορµούς δέντρων µέσα στα νερά της λιµνοθάλασσας, ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να απολαύσει ολόφρεσκα και πεντανόστιµα ψάρια. Η θαλάσσια διαδροµή περιλαµβάνει επίσκεψη στο µοναστήρι της Παναγίας, στο σπήλαιο του Αγίου Βλασίου και στο εκτροφείο των χελιών. Εδώ θα γνωρίσουµε τους Ιβαράδες, τους παραδοσιακούς δηλαδή ψαράδες του κόλπου, και θα µάθουµε από «πρώτο χέρι» πώς ζούσαν στα ιβάρια, πώς λειτουργεί ένα φυσικό χελοτροφείο και πώς ολοκληρώνουν τα χέλια το µυστήριο ταξίδι τους από τη µακρινή θάλασσα των Σαργασσών στον Ατλαντικό ωκεανό, µέχρι τα ζεστά και ρηχά νερά του Αµβρακικού.
 
Ο λόφος της Αγίας Αικατερίνης αποτελεί ένα εκπληκτικό παρατηρητήριο, απ’ όπου ο επισκέπτης έχει µπροστά του ολόκληρη τη θάλασσα του Αµβρακικού. Σε απόσταση 150 µέτρων, εξάλλου, από τη λιµνοθάλασσα της Ροδιάς, βρίσκεται το ασκηταριό το Αγίου Βλασίου, ενώ σε µικρή σχετικά απόσταση, στην περιοχή της Νέας Κερασούντας, µπορούµε να επισκεφθούµε το φηµισµένο κάστρο των Ρωγών που σώζεται σε σχετικά καλή κατάσταση.
 
Κάτω ακριβώς από τη λιµνοθάλασσα της Ροδιάς βρίσκεται η λιµνοθάλασσα Τσουκαλιό που καλύπτει περίπου 16 τ. χλµ. Μια µικρή λουρίδα γης τη χωρίζει από αυτή, ενώ µια µεγαλύτερη τη χωρίζει από τα νερά του Αµβρακικού. Πρόκειται για µεγάλο ψαρότοπο και παλιότερα ήταν πηγή πλούτου για τους ντόπιους ψαράδες (η παράδοση λέει ότι πήραν το όνοµά της από το τσουκάλι όπου οι ψαράδες έβαζαν τα φλουριά που κέρδιζαν), σήµερα όµως έχει και άλλη µια  λειτουργία, καθώς αποτελεί φιλόξενο χώρο για το σπάνιο είδος των αργυροπελεκάνων.
 
Δίπλα στο Τσουκαλιό, πλάι  από µια λουρίδα στεριάς που τις χωρίζει και όπου περνά ο αµαξιτός δρόµος Άρτα - Σαλαώρα, βρίσκεται η Λογαρού η οποία χωρίζεται από τον Αµβρακικό από µια άλλη στενή λουρίδα που χρησιµεύει ως δρόµος  από τη Σαλαώρα στην Κορωνησία. Χαρακτηριστικό της γνώρισµα είναι τα ρηχά νερά και οι χαµηλές θερµοκρασίες, παράγοντες που ευνοούν τη διαβίωση πολλών ειδών ψαριών και σπάνιων ειδών υδρόβιων πουλιών.  
 
Συνεχίζοντας την πορεία µας προς τα ανατολικά, φτάνουµε στη Σαλαώρα, ένα λοφίσκο που αποτελούσε παλιότερα νησίδα του Αµβρακικού. Στο παρελθόν υπήρξε λιµάνι και σπουδαίος εµπορικός σταθµός, µε τελωνείο, εµπορικά καταστήµατα και αποθήκες. Σήµερα δεν έχει µόνιµους κατοίκους αλλά φιλοξενεί λιγοστούς κτηνοτρόφους µε τα κοπάδια τους, ενώ το ανακαινισµένο κτήριο του τελωνείου έγινε κέντρο πληροφόρησης. Το Κέντρο δίνει την πληροφόρηση για όλο το οικοσύστηµα και την άγρια ζωή της περιοχής του Αµβρακικού κόλπου. Διαθέτει χώρο υποδοχής και προβολής µε υπερσύγχρονα εποπτικά µέσα, που αποκαλύπτουν στον επισκέπτη άγνωστες πτυχές από τον υπέροχο κόσµο των πουλιών και ιδιαίτερα των αργυροπελεκάνων.
 
Από εκεί, µέσω του αµαξιτού δρόµου µήκους 6,5 χιλµ, ιδιαίτερης οµορφιάς αφού εκτείνεται ανάµεσα σε δύο λιµνοθάλασσες φτάνουµε στην Κορωνησία, το πιο όµορφο, γραφικό και  παραδοσιακό ψαροχώρι του Αµβρακικού. Παλαιότερα, µέχρι τη δεκαετία του `60 η Κορωνησία ήταν νησάκι όπου πρόσβαση είχες µόνο µε πλωτά µέσα, σώζεται δε στις βυζαντινές και νεότερες πηγές και ως Κορακονησία.
 
Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι κάτοικοί του, ακόµη και αρκετές από τις γυναίκες, ασχολούνται µε το ψάρεµα. Το χωριό, το οποίο ανήκει στο δήµο Αµβρακικού (ο οποίος περιλαµβάνει κατά βάση τα χωριά πέριξ του κόλπου) φηµίζεται για τα γραφικά ψαροταβερνάκια της, που σερβίρουν τσιπούρες, κέφαλο πετάλι και φυσικά τις περίφηµες γαρίδες του Αµβρακικού.
 
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο βυζαντινός ναός της Παναγίας της Κορωνησίας και στην κορυφή του λόφου η Κούλια, ένα τουρκικό φυλάκιο-παρατηρητήριο, σε κυλινδρικό σχήµα, που χτίστηκε το 1860 και σώζεται σε καλή κατάσταση. Έχει κατασκευαστεί στο στυλ υποτυπώδους κάστρου ώστε να εκπληρώνει το σκοπό του, ενώ η τοιχοποιία του διακόπτεται από σειρά πολυάριθµων στενών ανοιγµάτων που χρησιµοποιούνταν ως παρατηρητήρια και πολεµίστρες.
 
Ο βυζαντινός ναός της Παναγίας είναι αφιερωµένος στη Γέννηση της Θεοτόκου. Χτίστηκε το 10ο αιώνα και γνώρισε µεγάλη ακµή κατά το 15ο και 16ο αιώνα, όταν και φιλοξενούσε πολλούς µοναχούς. Αργότερα έπεσε σε µαρασµό, εγκαταλείφθηκε και ερήµωσε. Την παλιά του ακµή µαρτυρούν ο ναός και το µικρό παρεκκλήσι του Όσιου Ονούφριου, που βρίσκεται σε µικρή απόσταση από αυτόν, και το παλιό πηγάδι απ’ όπου υδρευόταν η µονή.
 
Στην ανατολική πλευρά του Αµβρακικού συναντάµε την Κόπραινα, προπολεµικό επίνειο και λιµάνι της Άρτας µε έντονη οικονοµική και εµπορική κίνηση. Η Κόπραινα έπαιξε σηµαντικό ρόλο ως σταθµός µεταφορών και επικοινωνίας που συνέδεε την πόλη της Άρτας µε την υπόλοιπη Ελλάδα. Ακόµα, ως παραθαλάσσιο µέρος που ήταν, παρουσίαζε και κάποια κοσµική ζωή κατά την περίοδο των θερινών διακοπών, ενώ η τακτική συγκοινωνία µε τα πλοία «Πέτρος» και «Πίλαρος» έδινε δουλειά και οδήγησε στη δηµιουργία εγκαταστάσεων µε τελωνείο, αποβάθρα, γραφεία πρακτόρων και λιµενεργατών, καφενείο, εστιατόριο, ξενοδοχείο και αστυνοµικό σταθµό. Ύστερα όµως από την ανάπτυξη των χερσαίων συγκοινωνιών και επικοινωνιών, παρήκµασε και εγκαταλείφθηκε. Τα κτήρια που σώθηκαν και ανακαινίστηκαν µεταφέρουν τον επισκέπτη στο κλίµα µιας περασµένης εποχής και δηµιουργούν την αίσθηση ενός εµπορικού τόπου. Σήµερα στεγάζεται σ` αυτά το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Αράχθου.  
 
Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Αράχθου ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2002 από το Υπουργείο Παιδείας και άρχισε να λειτουργεί το Σεπτέµβριο του 2003. Στεγάζεται στα αναπαλαιωµένα πέτρινα κτήρια του τελωνείου της Κόπραινας. Έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει στις ειδικά διαµορφωµένες εγκαταστάσεις του δώδεκα άτοµα. Συνεργάζεται µε ερευνητές, επιστήµονες, την ορνιθολογική εταιρεία και µε πολλά σχολεία. Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει σηµαντική δραστηριότητα στον τοµέα ανάδειξης του οικοσυστήµατος του Αµβρακικού και της ευρύτερης περιοχής µε συµµετοχή σε ευρωπαϊκά προγράµµατα, ενδιαφέρουσες εκδόσεις, ειδικές εκδηλώσεις και εκπαιδευτικά σεµινάρια, χάρη στην προσπάθεια και το µεράκι όλων όσοι εργάζονται εκεί. Διαθέτει αίθουσα προβολών, όπου προβάλλονται θέµατα σχετικά µε την περιβαλλοντική εκπαίδευση έτσι ώστε ο επισκέπτης να αποκοµίσει οικολογική συνείδηση και περιβαλλοντική ευθύνη.
 
Στο χώρο ευθύνης του Κέντρου Περιβαλλοντικής Ευθύνης Αράχθου, στο οίκηµα του παλιού τελωνείου της Κόπραινας, που ανακαινίστηκε το 1994, στεγάζεται το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας που έχει τέσσερις αίθουσες. Η πρώτη, περιλαµβάνει µακέτα, διάφορους χάρτες του Αµβρακικού κόλπου, αεροφωτογραφίες και πίνακες µε τις κλιµατολογικές συνθήκες της περιοχής και χάρτη της Ελλάδας όπου επισηµαίνονται οι Εθνικοί Δρυµοί, οι υγρότοποι και τα θαλάσσια πάρκα. Στη δεύτερη αίθουσα υπάρχουν φωτογραφίες που απεικονίζουν τα αξιοθέατα της περιοχής ώστε ο επισκέπτης να αποκτήσει µια πρώτη επαφή µαζί τους και να παρακινηθεί να τα δει από κοντά. Στην τρίτη, γίνεται περιήγηση στους βιότοπους, τις θάλασσες, τις λιµνοθάλασσες, τους γλυκόβαλτους και αλµυρόβαλτους, τα ποτάµια και τους λόφους της περιοχής. Στην τέταρτη αίθουσα υπάρχουν πληροφορίες για τα δελφίνια, τις θαλάσσιες χελώνες και τα πουλιά, ενώ στο δεύτερο όροφο λειτουργεί ο ξενώνας του Κέντρου.
 
Στο ίδιο κτήριο και σε παρακείµενο χώρο λειτουργεί το µουσείο Αλιείας, το οποίο περατώθηκε το 1999. Κατασκευάστηκε επειδή ο Αµβρακικός κόλπος είναι µία από τις πιο παραγωγικές πηγές αλιείας για την περιφέρεια της Ηπείρου. Οι αφανείς ήρωες, οι ψαράδες, αιώνες τώρα ψαρεύουν και επινοούν τρόπους για να πιάσουν την ασηµόχρωµη τροφή που θρέφει τους Έλληνες από τα πανάρχαια χρόνια, τα ψάρια. Χρησιµοποιούν τη συρτή, τον πεζόβολο, το νταλιάνι, τα δίχτυα, το πυροφάνι, παγίδες στα περάσµατα και τα διβάρια. Αξίζει να σηµειωθεί ότι στο µουσείο Αλιείας µπορεί να δει κανείς ξύλινες κατασκευές πλοίων όπως Γατζάο, µαούνες, τρεχαντήρια, καραβόσκαρα, πεζότρατες και το σήµα κατατεθέν των βαλτότοπων του κόλπου, τα πριάρια. Ψαρόβαρκες επιµήκεις, αβαθείς, µε επίπεδο πάτο, χωρίς καρίνα έτσι ώστε να πλέον σε βαλτώδη αβαθή νερά όπως αυτά του Αµβρακικού, χρησιµοποιούνται εδώ και αιώνες από τους ντόπιους ψαράδες των παραποτάµιων και παραλιακών χωριών.
 
Ιδιαίτερη πινελιά σ’ αυτό το γραφικό οικισµό αποτελεί η µοναδική  ταβέρνα του, όπου µπορείτε να απολαύσετε εκπληκτικούς ψαροµεζέδες και ντόπιο τσίπουρο αλλά και ενδιαφέρουσες συζητήσεις µε τους ντόπιους ψαράδες για τον παραµυθένιο κόσµο του Αµβρακικού.  
 
Σε απόσταση 1 χλµ. από το κέντρο της Κόπραινας στέκει αγέρωχος ο φάρος της Κόπραινας, ο οποίος χτίστηκε το 1906 πάνω στη βαθιά λάσπη των εκβολών του ποταµού Βωβού. Θεµελιώθηκε σε πασσάλους καρφωµένους στο έδαφος. Αρχικά είχε έναν εξωτερικό κλειστό διάδροµο που συνέδεε τον πύργο του Φάρου µε την κατοικία του φαροφύλακα. Σήµερα εκεί στεγάζεται το µουσείο Φάρου Κόπραινας µε θεµατικό άξονα την «κατοικία του φαροφύλακα», όπου µε πρωτότυπο τρόπο και υλικό της υπηρεσίας Φάρων του Πολεµικού Ναυτικού (η οποία διέθεσε και το κτήριο) παρουσιάζεται ο τρόπος λειτουργίας των φάρων και ο τρόπος ζωής ενός φαροφύλακα. Η θέα από τον εξώστη του Φάρου καταπληκτική και απέραντη.
 
Χιλιάδες νοικοκυριά συµπληρώνουν το εισόδηµά τους από τον πλούτο του Αµβρακικού ή ζουν αποκλειστικά από αυτόν και δεκάδες ιβάρια στις λιµνοθάλασσες της περιοχής και εκτροφεία χελιών στις παραλίµνιες εκτάσεις ή ψαριών στα ανοιχτά, απασχολούν σηµαντικό αριθµό ψαράδων και ενισχύουν την τοπική οικονοµία µε την εξαγωγική τους δραστηριότητα.
 
Φεύγοντας από τις ακτές του κόλπου, καθώς πέφτει ο ήλιος γυρίστε το βλέµµα σας πίσω και βυθιστείτε σε µία πανδαισία χρωµάτων. Χρώµατα κίτρινα, πορτοκαλιά, φτιαγµένα µε απίστευτη σοφία και µαστοριά, σε ταξιδεύουν µέσα από το δρόµο του ουρανού και της θάλασσας, καθώς ο ήλιος γέρνει και σε αγκαλιάζει το ηλιοβασίλεµα.
 
Σµήνη πουλιών, που συντροφεύουν την εικόνα, παιχνιδίζουν µε τα χρώµατα σαν φωτεινές δροσοσταλίδες.
 
Αναµνήσεις που γεννιούνται και ξανάρχονται στο νου, δηµιουργώντας την επιθυµία της επιστροφής στο µαγικό τόπο. Τον Αµβρακικό.
 
Μέχρι τότε µπορούµε να κρατήσουµε τις αναµνήσεις ως γεύσεις µέσα από τα εδέσµατα του Αµβρακικού.

  Χρήσιμες Πληροφορίες

Υπαίθριες Δραστηριότητες
Δρομολόγια ΚΤΕΛ
Φαρμακεία
Χρήσιμα Τηλέφωνα
  Αξιοθέατα / Προορισμοί

Αξιοθέατα / Μνημεία
Μουσεία / Αρχαιολογικοί Χώροι
Διαδρομές στο Νομό
Ορεινή Αρτα
Αμβρακικός Κόλπος
Εκδρομές στην Άρτα
  Τοπικά Νέα / Εκδηλώσεις

  Επιμελητήριο Άρτας